नेपाल सरकारका विभिन्न निकायमा व्याप्त भ्रष्टाचार र गैरजिम्मेवारीपनले आम नागरिकको जीवन कष्टकर बन्दै गएको छ। यसको ज्वलन्त उदाहरण हो, स्वर्गीय बालेश्वर ठाकुरको परिवारले भोगिरहेको मानसिक तनाव र सामाजिक अपमान। पवनराज नारायण ठाकुर, एक जिम्मेवार नागरिक,ले आफ्नो बुबाको नाममा लगाइएको झूठो बेरुजुको आरोप र राष्ट्रिय खेलकूद परिषद् (रा.खे.प.) को गैरजिम्मेवारीपूर्ण व्यवहारको बारेमा गम्भीर चिन्ता व्यक्त गरेका छन्।
बालेश्वर ठाकुरमाथिको झूठो आरोप स्वर्गीय बालेश्वर ठाकुर, जो राष्ट्रिय खेलकूद परिषद्मा लामो समयसम्म कार्यरत थिए, उमेर हदका कारण अवकाश प्राप्त गरेका थिए। तर, उनले पाउनुपर्ने सेवा-सुविधा हालसम्म प्राप्त गरेका छैनन्। यसका अतिरिक्त, महालेखा परीक्षकको कार्यालयले जारी गरेको प्रतिवेदनमा उनको नाममा रु. 4 करोड़को बेरुजु देखाइएको छ। यो आरोप पूर्णतः गलत र भ्रामक भएको पवनराजको दाबी छ। उनको बुबाको देहावसान भएको लामो समय बितिसकेको छ, र कुनै पनि सरकारी कोषको दुरुपयोग भएको सम्भावना नरहेको उनको भनाइ छ।
यो गलत प्रतिवेदनले ठाकुर परिवारको सामाजिक प्रतिष्ठामा गम्भीर आघात पुगेको छ। पवनराजले सम्बन्धित कार्यालयसँग यो बेरुजुको आधार र खर्च विवरण माग्दा कुनै स्पष्ट जवाफ प्राप्त भएको छैन। कर्मचारीहरूले बारम्बार उनलाई झुक्याउने र अनावश्यक दुख दिने काम गरेको उनको गुनासो छ। यो घटनाले सरकारी कार्यालयहरूको पारदर्शिता र विश्वसनीयतामाथि ठूलो प्रश्न उठाएको छ।
राष्ट्रिय खेलकूद परिषद्को गैरजिम्मेवारी
राष्ट्रिय खेलकूद परिषद्ले स्वर्गीय बालेश्वर ठाकुरको सेवा-सुविधा उपलब्ध गराउन कुनै चासो देखाएको छैन। पवनराजका अनुसार, परिषद्का कर्मचारीहरूले विगत ७ वर्षसम्म कुनै कारबाही नगरेर उनलाई मानसिक तनाव दिइरहेका छन्। एक उच्चस्तरीय समितिको प्रतिवेदनमा समेत बेरुजुको विषयमा कुनै कारबाही नगर्ने निर्णय भएको उल्लेख छ, तर कर्मचारीहरूले यो निर्णय कार्यान्वयन गर्न अस्वीकार गरेका छन्। यस्तो गैरजिम्मेवारीले सरकारी निकायहरूको कार्यशैलीमाथि गम्भीर प्रश्न उठ्छ।
भ्रष्टाचारको जालो र जनताको पीडा
यो घटना नेपाल सरकारका विभिन्न निकायमा व्याप्त भ्रष्टाचार र गैरजिम्मेवारीको सानो उदाहरण मात्र हो। महालेखा परीक्षकको कार्यालय र राष्ट्रिय खेलकूद परिषद् जस्ता संस्थाहरूले आफ्नो जिम्मेवारी पूरा गर्न असफल हुँदा आम नागरिकले अनावश्यक दुख भोग्नुपरेको छ। पवनराजले आफ्नो निवेदनमा राखेका मागहरूले सरकारको जवाफदेहिताको कमी र भ्रष्टाचारको गहिरो जालोलाई प्रष्ट पार्छन्। उनले राखेका मागहरू यस्ता छन्:
१. स्वर्गीय बालेश्वर ठाकुरको नाममा लगाइएको गलत बेरुजु तत्काल सच्याइयोस्।
२. यो गल्तीका लागि जिम्मेवार कर्मचारीमाथि छानबिन र कानुनी कारबाही गरियोस्।
३. ठाकुर परिवारको सामाजिक प्रतिष्ठामा पुगेको क्षतिपूर्तिको व्यवस्था गरियोस्।
४. भविष्यमा यस्ता गल्ती दोहोरिन नदिन कार्यालयको आन्तरिक प्रक्रियामा सुधार गरियोस्।
न्यायको अपील
पवनराजले आफ्नो निवेदनमा स्पष्ट रूपमा उल्लेख गरेका छन् कि यदि उनको मागको सुनुवाइ नभएमा, उनले नेपालमा न्यायको लागि थप कदम चाल्नेछन्। यो घटनाले नेपाल सरकारको भ्रष्टाचार र गैरजिम्मेवारीपूर्ण कार्यशैलीलाई उजागर गरेको छ। जबसम्म यस्ता निकायहरूले आफ्नो कार्यशैलीमा सुधार गर्दैनन्, तबसम्म आम नागरिकले न्याय र सुविधाबाट वञ्चित रहनेछन्।
यो घटना केवल एक परिवारको पीडा मात्र होइन, बरु समग्र नेपाली समाजले भोगिरहेको सरकारी भ्रष्टाचार र अन्यायको प्रतिनिधित्व हो। सरकारले यस्ता गम्भीर विषयलाई तत्काल सम्बोधन गरी नागरिकको विश्वास जित्न जरुरी छ।
